2024-03-30, Czego dusza zapragnie
W Polsce, jak i w wielu innych krajach o tradycji katolickiej, święta Wielkanocne są okazją do wielu radosnych obrzędów, które często mają korzenie sięgające czasów starożytnych.
Jedną z najbardziej charakterystycznych praktyk w okresie Wielkanocy jest święcenie pokarmów, ceremonia łącząca w sobie elementy religijne, społeczne i kulturowe.
Święcenie pokarmów odbywa się w Wielką Sobotę, poprzedzającą zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Jest to moment, w którym wierni przynoszą do kościoła swoje koszyki wypełnione tradycyjnymi potrawami, które zostaną spożyte w czasie wielkanocnego śniadania. Koszyki te często zawierają chleb, jajka, sól, wędliny, chrzan, ciasta i inne potrawy, które są symbolem obfitości i radości.
Podczas obrzędu święcenia pokarmów, zgromadzeni w kościele wierni odsłaniają swoje koszyczki, aby po zmówionej modlitwie kapłan mój pokropić przyniesione potrawy wodą święconą. Jest to moment głębokiej refleksji i wspólnotowego przeżywania wiary, gdzie ludzie zgromadzeni w kościele dziękują Bogu za błogosławieństwo obfitości.
Potoczna nazywana „święconka” jest nie tylko ważnym elementem obrzędowości religijnej, ale także manifestacją kulturowego dziedzictwa i wspólnotowych więzi. Praktyka ta przypomina o wartościach takich jak: wspólnota, hojność, wdzięczność i wzajemna życzliwość, które są istotnymi elementami polskiej tradycji wielkanocnej. Niezależnie od zmian zachodzących w społeczeństwie, tradycja święcenia pokarmów pozostaje niezmiennie ważnym elementem obchodów Wielkanocy, łącząc ludzi w duchu wiary i wspólnoty.
Paweł Kamrad
Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (katedralna), bierze udział w akcji zbiórki sprzętu elektrycznego i elektronicznego, aby wesprzeć Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Loretańskiej.